De internationale, revolutionaire hymne

<em>De internationale</em>, revolutionaire hymne


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Verdeling van de Internationale.

© Montreuil Living History Museum

Publicatiedatum: maart 2016

Historische context

De voorstelling van een symbolische hymne

Het was in 1887 dat Eugène Pottier het gedicht redigeerde De internationale. Het lied, dat voor het eerst wijdverspreid was in het noorden en in Guesdistische kringen, bereikte vanaf de eeuwwisseling alle socialistische stromingen en heel Frankrijk, overschreed toen de grenzen en drong zichzelf op de facto als het volkslied van het internationale socialisme.

Het wordt vaak in vier pagina's bewerkt en wordt vervolgens gebruikt voor allerlei soorten liedjes. In 1902 vertrouwde de socialistische propagandaboekhandel de illustratie van een van deze edities toe aan Steinlen, die regelmatig bijdroeg aan de arbeiders- en anarchistische pers.

Foto analyse

"De Internationale zal het menselijk ras zijn"

De Internationale wordt vertegenwoordigd door een dichte en verbonden menigte (de figuur met de blote torso houdt zijn buurman rechts vast bij de schouders en, onduidelijker, die aan de linkerkant). Ze is op weg naar een toekomst, voor haar uit en out of the box. Maar deze toekomst wordt ook goed weergegeven, volgens de codes die toen vaak van kracht waren bij het graveren, door de stralen van deze nieuwe zon die de Internationale is, die haar koers verlichten.

De klasse die tot deze ontroerende wereld behoort, wordt aangeduid door de vlaggen, technisch zwart maar duidelijk en uniform rood, buiten hun duidelijke nationale oorsprong. Het is ook door het gebruik van de codes die toen van kracht waren om de arbeider aan te duiden: wijde broeken en riemen van de graafmachine, smidsschorten, blote torso's.

De internationale dimensie komt tot uiting in deze codes van een ander soort bontmutsen of Quaker-kleding om respectievelijk Rusland en Amerika te vertegenwoordigen. Het wordt ook beïnvloed door de inscripties die op de vlaggen verschijnen om organisaties aan te duiden: de American Labour Party (gedeeltelijk fantasiem: er is slechts een magere Socialistische Partij van Amerika), de sociaal-democratie (ongetwijfeld de Duitse sociaaldemocratische partij, de machtigste component van de IIe Internationale), de arbeiderspartij (ongetwijfeld van België) en, vooroplopend, de socialistische partij die evengoed internationale fusie zou kunnen betekenen als de twee componenten van het toenmalige Franse socialisme: ofwel de Franse socialistische partij (van de Jauressisten en van hun bondgenoten), of de Socialistische Partij van Frankrijk (Guesdists en die van hen), door zich te beperken tot de gemeenschappelijke radicaal van deze twee titels.

Interpretatie

Een viriele en georganiseerde mensheid

Voor de 1eh In mei 1901 haalde dezelfde Steinlen de voorpagina van Stem van het volk, krant van de CGT. De werkende mensen die achter hun vlag marcheren waarop ze zijn afgebeeld, hebben veel overeenkomsten met deze Internationale die ook vooruit gaat. Drie verschillen: in 1901 wordt het werk gekenmerkt door werktuigen, verlaten in de gravure van 1902 die de politieke partij als een belangrijk kenmerk vormt. Het volk, dat uitsluitend uit mannen bestaat, wordt daar in ieder geval geleid door een vrouwelijke allegorie, naakt met de Frygische muts op. De vlag die ze draagt ​​is verstoken van enige inscriptie, wat betekent dat de klas en niet een organisatie.

Socialistische gravures accentueren daarom de viriliteit van de arbeidersbeweging tot op het punt van exclusiviteit. Het maakt de klasse ondergeschikt aan organisaties die internationaal bekend zijn om het uit te drukken.

  • broederschap
  • arbeidersbeweging
  • muziek-
  • arbeiders
  • haast je
  • propaganda
  • socialisme
  • arbeidersklasse

Bibliografie

Robert BRÉCY, Bloemlezing van revolutionair lied uit 1789 aan het Volksfront, Atelier Editions, 1990.

Jacques DROZ (dir.), Algemene geschiedenis van het socialisme, Parijs, PUF, 1974.

COLLECTIEF, Steinlen tentoonstelling, Museum of Living History, Montreuil, 1987.

Om dit artikel te citeren

Danielle TARTAKOWSKY, " De internationale, revolutionaire hymne "


Video: Songs of the International Revolution 1917-2017